พระไตรปิฎก

๑๐. มหาปิงคลชาดก ว่าด้วยพระเจ้าปิงคละผู้ร้ายกาจ [๓๒๙] ชนทั้งปวงถูกพระเจ้าปิงคละเบียดเบียน แล้ว เมื่อพระเจ้าปิงคละนั้นสวรรคตแล้ว ชนทั้ง หลายก็ได้ความยินดี ดูก่อนนายประตู พระเจ้า ปิงคละผู้ไม่มีพระเนตรดำ เป็นที่รักของท่านหรือ เพราะเหตุไรจึงได้ร้องไห้หนอ. [๓๓๐] พระเจ้าปิงคละผู้ไม่มีเนตรดำ จะเป็นที่รัก ของข้าพเจ้าก็หามิได้ แต่ข้าพเจ้ากลัวว่าพระเจ้า ปิงคละนั้นจะกลับเสด็จมาอีก พระเจ้าปิงคละ เสด็จไปจากมนุษยโลกนี้แล้ว ก็จะเบียดเบียน พระยามัจจุราช พระยามัจจุราชนั้นถูกพระเจ้า ปิงคละเบียดเบียนแล้ว ก็จะพึงนำมาส่งมนุษยโลก นี้อีก. [๓๓๑] พระเจ้าปิงคละนั้น พวกเราช่วยกันเผา แล้ว ด้วยฟืนพันเล่มเกวียน รดด้วยน้ำหลายร้อย หม้อ พื้นที่ดินนั้นเราป้องกันไว้อย่างดีแล้ว ท่าน อย่ากลัวเลย พระเจ้าปิงคละจักไม่เสด็จกลับมา อีก. จบ มหาปิงคลชาดกที่ ๑๐