พระไตรปิฎก

๑๐. กปิชาดก เข้าใจว่าลิงเป็นฤๅษี [๓๕๐] ฤๅษีผู้นี้ยินดีแล้วในความสงบและความ สำรวม ท่านถูกภัยคือ ความหนาวเบียดเบียน จึงมายืนอยู่ เชิญฤๅษีผู้นี้จงเข้ามายังบรรณศาลา นี้เถิด จะได้บรรเทาความหนาวและความกระวน กระวายให้หมดสิ้นไป. [๓๕๑] นี้ไม่ใช่ฤๅษีผู้ยินดีในความสงบและความ สำรวม เป็นลิงเที่ยวโคจรอยู่ตามกิ่งมะเดื่อ มัน เป็นสัตว์ประทุษร้าย ฉุนเฉียวและมีสันดานลามก ถ้าเข้ามาอยู่ยังบรรณศาลาหลังนี้ ก็จะพึงประทุษ ร้ายบรรณศาลา. จบ กปิชาดกที่ ๑๐ อรรถกถากปิชาดกที่ ๑๐ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรง ปรารภภิกษุโกหกรูปหนึ่ง ตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำเริ่มต้น ว่า อยํ อิสี อุปสมสญฺเม รโต ดังนี้.