พระไตรปิฎก

๑๐. อุลูกชาดก หน้าตาไม่ดีไม่ควรให้เป็นใหญ่ [๔๐๙] ได้ยินว่า พวกญาติทั้งมวลตั้งนกเค้าให้ เป็นใหญ่ ถ้าพวกญาติอนุญาต ฉันจะขอพูด สักคำหนึ่ง. [๔๑๐] ดูก่อนสหาย เราทั้งหมดอนุญาตให้ท่าน พูด แต่จงพูดแต่ถ้อยคำที่เป็นอรรถและธรรม อย่างเดียว เพราะว่านกหนุ่ม ๆ ที่มีปัญญา และทรงไว้ซึ่งญาณอันรุ่งเรืองมีอยู่. [๔๑๑] ขอความเจริญจงมีแก่ท่านทั้งหลาย การ แต่งตั้งนกเค้าให้เป็นใหญ่ ข้าพเจ้าไม่ชอบใจ ท่านจงมองดูหน้าของนกเค้าผู้ไม่โกรธเกิด นกเค้าโกรธแล้วจักทำหน้าตาเป็นอย่างไร. จบ อลูกชาดกที่ ๑๐ อรรถกถาอุลูกชาดกที่ ๑๐ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน ทรงปรารภ การทะเลาะของกาและนกเค้า จึงตรัสเรื่องนี้ มีคำเริ่มต้นว่า สพฺเพหิ กิร าตีหิ ดังนี้.