พระไตรปิฎก

๑๐. ปูฏทูสกชาดก ว่าด้วยผู้ชอบทำลาย [๔๓๙] พระยาเนื้อเห็นจะฉลาดในการทำห่อ ใบไม้เป็นแน่ เพราะฉะนั้น จึงได้รื้อห่อ ใบไม้เสีย คงจะทำห่อใบไม้อย่างอื่นให้ดี กว่าเก่าเป็นมั่นคง. [๔๔๐] บิดาหรือมารดาของเรา ไม่ใช่เป็นคน ฉลาดในการทำห่อใบไม้เลย เราได้แต่รื้อสิ่ง ของที่ทำไว้แล้ว ๆ เท่านั้น ตระกูลของเรานี้ เป็นธรรมดาอย่างนี้. [๔๔๑] ธรรมดาของท่านทั้งหลายเป็นถึงเช่นนี้ ก็สภาพที่มิใช่ธรรมดาจะเป็นเช่นไร ขอพวก เราอย่าได้เห็นธรรมดาหรือมิใช่ธรรมดาของ ท่านทั้งหลายในกาลไหน ๆ เลย. จบ ปูฏทูสกชาดกที่ ๑๐ อรรถกถาปูฏทูสกชาดกที่ ๑๐ พระศาสดาเมื่อประทับ อยู่ ณ พระวิหารเชตวัน ทรงปรารภ กุมารผู้ประทุษร้ายห่อใบไม้คนหนึ่ง จึงตรัสเรื่องนี้มีคำเริ่มต้นว่า อทฺธา หิ นูน มิคราชา ดังนี้.