พระไตรปิฎก

บุคคลผู้นี้จิตคิดประทุษร้าย ย่อมไม่มี ความเจริญเลย ใช่แต่เท่านั้น เทวดาทั้งหลาย ก็ไม่บูชาผู้นั้น ผู้ใดทำกรรมอันชั่วช้า ยักยอก เอาทรัพย์มรดกของบิดา ไม่ต้องการให้พี่ชาย เทวดาทั้งหลายย่อมไม่บูชาผู้นั้น. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า น ผาติ โหติ ความว่า ชื่อว่า ความเจริญในโลกนี้หรือในโลกหน้า ย่อมไม่มีแก่บุคคลเห็นปานนั้น. บทว่า น จาปิ นํ ความว่า เทวดาทั้งหลายผู้อารักขาสมบัติของ พระโพธิสัตว์นั้น ย่อมไม่บูชาบุคคลนั้น. ดังนั้น เทวดาผู้ไม่ประสงค์จะให้กหาปณะแก่โจรผู้ประทุษร้าย มิตร จึงกล่าวอย่างนั้น. ส่วนพระโพธิสัตว์คิดว่า เราไม่อาจกระทำ อย่างนั้น จึงได้ส่งทรัพย์จำนวน ๕๐๐ ไปให้แก่น้องชายผู้เป็นโจร แม้นั้น. พระศาสดาครั้นทรงนำพระธรรมเทศนานี้มาแล้ว ทรงประกาศ สัจจะทั้งหลายแล้วทวงประชุมชาดก. ในเวลาจบสัจจะ พ่อค้าดำรงอยู่ ในโสดาปัตติผล. น้องชายในครั้งนั้น ได้เป็นพ่อค้าโกงในบัดนี้. ส่วน พี่ชายในครั้งนั้น ได้เป็นเราตถาคต ฉะนี้แล. จบ อรรถกถามัจฉทานชาดกที่ ๘