พระไตรปิฎก

๒. สุปัตตชาดก ว่าด้วยนางกาแพ้ท้อง [๔๗๕] ข้าแต่มหาราช พระยากาชื่อสุปัตตะ เป็นกาอยู่ในเมืองพาราณสี อันกาแปดหมื่น แวดล้อมแล้ว. [๔๗๖] นางกาสุปัสสาภรรยาของพระยากานั้น แพ้ท้อง ปรารถนาจะกินพระกระยาหารมีค่า มา ที่คนหุงต้มแล้วในห้องเครื่อง. [๔๗๗] ข้าพระบาทเป็นทูตของพระยากาทั้งสอง นั้น ถูกนายใช้ให้มา จึงได้เป็นผู้มาในที่นี้ ข้าพระบาทจะกระทำความจงรัก ต่อเจ้านาย จึงได้จิกจมูกของคนเชิญเครื่องให้เป็นแผล. จบ สุปัตตชาดกที่ ๒ อรรถกถาสุปัตตชาดกที่ ๒ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน ทรงปรารภ ภัตข้าวสาลี เจือด้วยเนยใสใหม่ในรสปลาตะเพียนแดง ที่พระ- สารีบุตรเถระถวายแก่พระพิมพาเทวี จึงตรัสเรื่องนี้ มีคำเริ่มต้นว่า พาราณสฺสํ มหาราช ดังนี้. เรื่องนี้เป็นเหมือนเรื่องในอัพภันตรชาดก ซึ่งได้กล่าวไว้ในหนหลังนั่นแล.