พระไตรปิฎก

แก่การทำความเคารพ และเป็นผู้คลาดเคลื่อนจากปกติในธรรมนั้น. เพราะว่าธรรม ชื่อว่าปกติ เพราะเกิดขึ้นก่อน. สมจริงดังที่ท่านกล่าว ไว้ว่า :- ธรรมแลปรากฏขึ้นก่อน อธรรมเกิด ขึ้นในโลก ต่อภายหลัง. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า โย จายํ ความว่า ปุโรหิตนี้ นั่งบนอาสนะต่ำให้ท่องมนต์ และพระราชานี้นั่งบนอาสนะสูงได้เรียน เอา. พราหมณ์ได้ฟังดังนั้นจึงกล่าวคาถาที่ ๒ ว่า :- เราบริโภคข้าวสุกแห่งข้าวสาลีอันสะอาด ปรุงด้วยเนื้อ เพราะเหตุนั้น เราจึงไม่ส้อง เสพธรรมนั้น อันฤๅษีทั้งหลายซ่องเสพแล้ว. คำอันเป็นคาถานั้นมีอธิบายว่า ท่านผู้เจริญก็เราบริโภคข้าวสุก แห่งข้าวสาลีอันเป็นของแห่งพระราชานี้ อันขาวสะอาด อันปรุงเจือ ด้วยเนื้อราดรสด้วยชนิดแห่งเนื้อมีประการต่าง ๆ เพราะฉะนั้น เรา จึงเป็นผู้ผูกพันเยื่อใยในท้อง จึงไม่ได้ส้องเสพธรรมนี้ ที่พวกฤๅษี ทั้งหลายผู้แสวงหาคุณเสพแล้ว. พระโพธิสัตว์ได้ฟังดังนั้นจึงได้กล่าวคาถา ๒ คาถาว่า :- ท่านจงหลีกไปเสียเถิด โลกยังกว้าง-