พระไตรปิฎก

สัญจิจจสิกขาบทที่ ๗ วินิจฉัย ในสิกขาบทที่ ๗ พึงทราบดังนี้:- บทว่า อุปทหนฺติ แปลว่า ก่อให้เกิดขึ้น. ข้อว่า กุกฺกุจฺจํ อุปทหติ อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ได้แก่ ต้อง อาบัติปาจิตตีย์ ทุก ๆ คำพูด. บทว่า อนุปสมฺปนฺนสฺส มีความว่า ภิกษุก่อความรำคาญแก่ สามเณรโดยนัยเป็นต้นว่า ชะรอยเธอ นั่ง นอน กิน ดื่ม ในที่ลับร่วมกับ มาตุคาม และเธอกระทำอย่างนี้และอย่างนี้ในท่ามกลางสงฆ์. เป็นทุกกฏ ทุก ๆ คำพูด. คำที่เหลือในสิกขาบทนี้ ตื้นทั้งนั้น. แม้สมุฎฐาน เป็นต้น ก็เช่น เดียวกับอมูลกสิกขาบทนั้นแล. สัญจิจจสิกขาบทที่ ๗ จบ