พระไตรปิฎก

๒. วานรชาดก ผู้รู้เท่าถึงเหตุการณ์เอาตัวรอดได้ [๖๖๖] ดูก่อนจระเข้ เราสามารถยกตนขึ้นจาก น้ำสู่บกได้แล้ว บัดนี้ เราจะไม่ตกอยู่ใน อำนาจของท่านอีกต่อไป. [๖๖๗] เราไม่ต้องการด้วยผลมะม่วง ผลหว้า และผลขนุนทั้งหลาย ที่จะต้องข้ามฝั่งแม่น้ำ ไปบริโภค ผลมะเดื่อของเราดีกว่า. [๖๖๘] ผู้ใดไม่รู้เท่าถึงเหตุการณ์อันเกิดขึ้นแล้ว โดยฉับพลัน ผู้นั้นจะต้องตกอยู่ในอำนาจ ของศัตรู และต้องเดือดร้อนใจในภายหลัง. [๖๖๙] ส่วนผู้ใดรู้เท่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดย ฉับพลัน ผู้นั้นย่อมพ้นจากความคับขันอัน เกิดแต่ศัตรู และไม่ต้องเดือดร้อนใจใน ภายหลัง. จบ วานรชาดกที่ ๒