พระไตรปิฎก

ปัญจกนิบาตชาดก ๑. มณิกุณฑลวรรค ๑. มณิกุณฑลชาดก ผู้ไม่หวั่นไหวในโลกธรรม [๗๐๒] พระองค์ทรงละแว่นแคว้น ม้า กุณฑล แก้วมณี อนึ่ง ยังทรงละพระราชบุตรและ เหล่าพระสนมเสียได้ เมื่อโภคสมบัติทั้งสิ้น ของพระองค์ไม่มีเหลือเลย เหตุไฉนพระองค์ จึงไม่ทรงเดือดร้อน ในคราวที่มหาชนพากัน เศร้าโศกอยู่เล่า. [๗๐๓] โภคสมบัติย่อมละทิ้งสัตว์ไปเสียก่อนก็ มี บางทีสัตว์ย่อมละทิ้งโภคสมบัติเหล่านั้น ไปก่อนก็มี ดูก่อนพระองค์ผู้ใคร่ในกามารมณ์ โภคสมบัติที่บริโภคกันอยู่เป็นของไม่แน่ นอน เพราะฉะนั้น หม่อมฉันจึงไม่เดือดร้อน ในคราวที่มหาชนพากันเศร้าโศกอยู่.