พระไตรปิฎก

ฉันทังอทัตวาคมนสิกขาบทที่ ๑๐ วินิจฉัยในสิกขาบทที่ ๑๐ พึงทราบดังนี้:- ข้อว่า วตฺถุํ วา อาโรจิตํ โหติ มีความว่า ทั้งโจทก์และจำเลยได้ แถลงถ้อยคำของตนแล้ว ภิกษุผู้สอบสวนสืบสวนก็ได้รับสมมติแล้วแม้ด้วย อาการเพียงเท่านี้ วัตถุเป็นอันบอกแล้ว. คำที่เหลือในสิกขาบทนี้ ตื้นทั้งนั้น. สิกขาบทนี้ มีการทอดธุระเป็นสมุฏฐาน เกิดขึ้นทางกายวาจากับจิต เป็นทังกิริยาทั้งอกิริยา ส้ญญาวิโมกข์ สจิตตกะ โลกวัชชะ กายกรรม วจี- กรรม อกุศลจิต เป็นทุกขเวทนา ดังนี้แล. ฉันทังอทัตวาคมนสิกขาบทที่ ๑๐ จบ