Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 58 หน้าที่ 797

เล่ม มมร. 58 หน้า 797 ข้อ 757
สุพาหุนี้ มีวรรณะ ลักษณะ ชาติ กำลังกาย และกำลังความเพียร ไม่ประเสริฐไปกว่าเรา. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า พลนิกฺกมเนน จ ความว่า มี กำลังกาย และกำลังความเพียร. บทว่า สุพาหุ น มยา เสยฺโย ความว่า ได้ยินว่า ท่านพระยาเนื้อผู้ประกอบด้วยเขี้ยวทั้งหลายงดงาม ชื่อว่าผู้มีเขี้ยวงาม กล่าวอย่างนี้จริงหรือว่า เสือโคร่งชื่อว่าสุพาหุนี้ ไม่แม้นเหมือน คือไม่ยิ่งไปกว่าเราด้วยเหตุเหล่านี้ . ราชสีห์ได้ฟังดังนั้นจึงได้กล่าว ๔ คาถาที่เหลือว่า :- เสือโคร่งชื่อสุพาหุกล่าวว่า ราชสีห์ผู้มี เขี้ยวงาม มีวรรณะ ลักษณะ ชาติ กำลังกาย และกำลังความเพียร ไม่ประเสริฐไปกว่าเรา. แน่ะเพื่อนสุพาหุ ถ้าท่านจะประทุษร้าย เราผู้อยู่กับท่านอย่างนี้ บัดนี้ เราก็จะไม่พึง ยินดีอยู่ร่วมกับท่านต่อไป. ผู้ใดเชื่อคำของคนอื่นโดยถือเป็นจริง เป็นจัง ผู้นั้นต้องพลันแตกจากมิตร และ ต้องประสบเวรเป็นอันมาก. ผู้ใดระมัดระวังอยู่ทุกขณะ มุ่งความ แตกร้าว คอยแต่จับผิด ผู้นั้นไม่ชื่อว่าเป็น
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka