พระไตรปิฎก

๒. สีลวีมังสชาดก ผู้ประพฤติธรรมย่อมเป็นผู้เสมอกัน [๗๕๘] ข้าพระองค์มีความสงสัยว่า ศีลประเสริฐ หรือสุตะ ประเสริฐศีลนี่แหละประเสริฐกว่า สุตะ ข้าพระองค์ไม่มีความสงสัยเเล้ว. [๗๕๙] ชาติและวรรณะเป็นของเปล่า ได้สดับ มาว่า ศีลเท่านั้นประเสริฐที่สุด บุคคลผู้ไม่ ประกอบด้วยศีล ย่อมไม่ได้ประโยชน์เพราะ สุตะ. [๗๖๐] กษัตริย์และแพศย์ผู้ไม่ตั้งอยู่ในธรรม ไม่ อาศัยธรรม ชนทั้งสองนั้นละโลกนี้ไปแล้ว ย่อมเข้าถึงทุคติ. [๗๖๑] กษัตริย์ พราหมณ์ แพศย์ ศูทร์ คน จัณฑาล และคนเทหยากเยื่อ ประพฤติธรรม ในธรรมวินัยนี้แล้วย่อมเป็นผู้เสมอกันในไตร ทิพย์. [๗๖๒] เวท ชาติ แม้พวกพ้อง ก็ไม่สามารถ จะให้อิสริยยศ หรือความสุขในภพหน้าได้