พระไตรปิฎก

๓. อัฑฒวรรค ๑. ทีฆีติโกสลชาดก ว่าด้วยเวรย่อมไม่ระงับด้วยเวร [๘๐๓] ข้าแต่พระราช เมื่อพระองค์ตกอยู่ใน อำนาจของข้าพระองค์อย่างนี้แล้ว เหตุอันใด อันหนึ่งที่จะทำให้พระองค์พ้นจากทุกข์ได้ มี อยู่หรือ. [๘๐๔] พ่อเอ๋ย เมื่อฉันตกอยู่ในอำนาจของท่าน ถึงอย่างนี้แล้ว เหตุอันใดอันหนึ่งที่จะทำให้ ฉันพ้นจากทุกข์ได้ ไม่มีเลย. [๘๐๕] ข้าแต่พระราชา เว้นสุจริตและวาจา สุภาษิตเสีย เหตุอย่างอื่นจะป้องกันได้ใน เวลาใกล้มรณกาล ไม่มีเลย ทรัพย์นอกนี้ก็ เหมือนกันแหละ. [๘๐๖] ชนเหล่าใดเข้าไปผูกเวรว่า คนนี้ได้ด่า เรา คนนี้ได้ฆ่าเรา คนนี้ได้ชนะเรา คนนี้ ได้ลักของ ๆ เรา เวรของชนเหล่านั้นย่อมไม่ สงบ ส่วนชนเหล่าใดไม่เข้าไปผูกเวรว่า คน