พระไตรปิฎก

การที่ท่านเศร้าโศกถึงลูกเนื้อผู้ละไปแล้ว เป็นการไม่สมควรแก่ท่านผู้หลีกออกจาก เรือนบวชเป็นบรรพชิตสงบระงับ. ดาบสได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวคาถาที่ ๒ ว่า :- ดูก่อนท้าวสักกะ ความรักของมนุษย์ หรือเนื้อ ย่อมเกิดขึ้นในใจ เพราะอยู่ร่วมกัน มา มนุษย์หรือเนื้อนั้น อาตมภาพไม่สามารถ ที่จะไม่เศร้าโศกถึงได้. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า น ตํ สกฺกา ความว่า อาตม- ภาพไม่อาจเพื่อจะไม่โศกถึงมนุษย์หรือสัตว์ดิรัจฉานนั้น คือ อาตม- ภาพเศร้าโศกถึงทีเดียว. ลำดับนั้น ท้าวสักกะได้ตรัสคาถา ๒ คาถาว่า :- ชนเหล่าใดร้องไห้รำพัน บ่นเพ้อถึงผู้ตาย ไปแล้ว และผู้จะตายอยู่ในบัดนี้ การร้องไห้ ของชนเหล่านั้น สัตบุรุษทั้งหลายกล่าวว่า เปล่าจากประโยชน์ ดูก่อนฤาษี เพราะฉะนั้น ท่านอย่าร้องไห้เลย. ดูก่อนพราหมณ์ ผู้ที่ตายไปแล้ว ละไป แล้ว หากจะกลับเป็นขึ้นได้เพราะการร้องไห้