พระไตรปิฎก

มหาบพิตรมารดาอาตมภาพผู้เดือดร้อน ยิ่งนักให้หายร้อน ดับความกระวนกระวายได้ ทั้งสิ้น เหมือนบุคคลเอาน้ำรดไฟติดที่เปรียง ให้ดับไปฉะนั้น มหาบพิตรมาถอนลูกศรคือ ความโศกที่เสียบแน่นอยู่ในหทัยของอาตม- ภาพออกได้แล้วหนอ เมื่ออาตมภาพถูกความ โศกครอบงำ มหาบพิตรก็ได้บรรเทาความ โศกถึงบุตรเสียได้ ดูก่อนท้าววาสวะ อาตม- ภาพเป็นผู้ถอนลูกศรออกได้แล้ว ปราศจาก ความเศร้าโศก ไม่มีความมัวหมอง อาตม- ภาพจะไม่เศร้าโศกร้องไห้ เพราะได้ฟังถ้อย- คำของมหาบพิตร. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ยมาสิ ตัดบทเป็น ยํ เม อาสิ. บทว่า หทยนิสฺสิตํ๑ ได้แก่ เสียบแน่นอยู่ในหทัย. บทว่า อปานุทิ ได้แก่ นำออกแล้ว. ท้าวสักกะครั้นประทานโอวาทแก่ดาบส แล้วก็เสด็จไปเฉพาะ ยังสถานที่ของพระองค์. พระศาสดาครั้นทรงนำพระธรรมเทศนานี้มาแสดงแล้ว จึง ทรงประชุมชาดกว่า ดาบสในครั้งนั้น ได้มาเป็นภิกษุแก่ในบัดนี้ ๑. บาลีว่า หทยสฺสิตํ.