เขาถอนออกโดยวิธีนั้นเถิด สหาย เมื่อเป็น
เช่นนั้น อะไรเล่าห้อยย้อยอยู่ที่คอของเธอ ?
คาถานั้นมีเนื้อความว่า เจ้าได้ช่างกัลบกที่หาได้ยาก แล้วได้ให้
เขาถอนขนออกโดยวิธีใด เจ้าชอบใจวิธีนี้นั้น ฉันจักให้เขาทำการตก
แต่งขนเคราให้ เจ้าจงให้เขาถอนขนนั้นออกไปเถิด หายเอ๋ย นี้อะไร
เล่าห้อยระย้าอยู่ที่คอของเจ้า ?
ลำดับนั้น กาได้กล่าวคาถา ๒ คาถาว่า :-
แก้วมณีห้อยอยู่ที่คอของมนุษย์ พวก
สุขุมาลชาติทั้งหลาย เราเลียนแบบมนุษย์เหล่า
นั้น เธออย่าสำคัญว่าทำเล่น.
ดูก่อนสหาย ถ้าแม้ว่า เธอชอบใจการ
แต่งขนที่ตกแต่งดีแล้วนี้ไซร้ เราจะให้ช่างทำ
ให้เธอ และแม้แก้วมณีเราก็จะให้เธอ.
บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า มณี ความว่า รัตนมณีดวงหนึ่ง ห้อยอยู่
ที่คอของคนทั้งหลายแบบนั้น. บทว่า เตสาหํ ตัดบทเป็น เตสํ อหํ
แปลว่า ข้าเลียนแบบพวกเขา. บทว่า มา ตวํ มญฺเ ความว่า แต่