พระไตรปิฎก

[๑๐๒๕] ผู้มีปัญญาทั้งหลาย เห็นผู้ขอมาแล้ว ไม่ ขึ้งเคียดเลย. ข้าแต่ท่านผู้ประพฤติพรหมจรรย์ พระคุณเจ้าเป็นที่รักของโยม พระคุณเจ้าต้อง ประสงค์อะไรที่ควรบอก ขอพระคุณเจ้าจงบอก. [๑๐๒๖] ผู้มีปัญญาทั้งหลายจะไม่ออกปากขอเลย ธีรชนควรรู้ไว้ พระอริยเจ้าทั้งหลาย ยืน เจาะจงอยู่ที่ใด นั่นคือการขอของพระอริยเจ้า ทั้งหลาย. [๑๐๒๗] ข้าแต่ท่านพราหมณ์ โยมขอถวายโคนม สีแดงพันตัวพร้อมกับโคตัวผู้แก่พระคุณเจ้า เพราะผู้มีอาจาระอันประเสริฐ ได้ฟังคาถาที่ ประกอบด้วยธรรมของท่านแล้ว เหตุไฉนจะ ไม่ถวายทานแก่ท่านผู้มีอาจาระอันประเสริฐ. จบ อัฏฐิเสนชาดกที่ ๘ อรรถกถาอัฏฐิเสนชาดกที่ ๘ พระศาสดาทรงอาศัยเมืองอาฬาวี เสด็จประทับอยู่ ณ อัคคาฬว- เจดีย์ ทรงปรารภกุฏิการสิกขาบท จึงตรัสเรื่องนี้ มีคำเริ่มต้นว่า เย