มนุษย์ สหายของฉันสั่งว่าจงตามมาภายหลัง แล้วเขาไปล่วงหน้า ฉัน
จักไปกับสหายนั้น เมื่อฉันอยู่ในครรลองมนุษย์นั้น ควรคบคนเช่นไร
ดังนี้ จึงได้กล่าวคาถาที่ ๒ ว่า :-
ข้าแต่พ่อ ฉันออกจากป่าสู่บ้านแล้ว
ควรคบคนที่มีศีลอย่างไร มีวัตรอย่างไร ฉัน
ขอถามท่าน ขอท่านจงบอกฉันด้วย.
ลำดับนั้น ดาบสผู้บิดาเมื่อจะบอกแก่ดาบสหนุ่ม จึงได้กล่าว
คาถาที่เหลือว่า :-
แน่ะพ่อ ผู้ใดคุ้นเคยคับเจ้า อดทนต่อ
ความคุ้นเคยของเจ้าได้ เป็นผู้ตั้งใจฟังคำพูด
ของเจ้าและอดทนต่อคำพูดของเจ้าได้ เจ้าไป
จากที่นี้แล้ว จงคบผู้นั้นเถิด.
ผู้ใดไม่มีกรรมชั่วด้วยกายวาจาใจ เจ้า
ไปจากที่นี้แล้ว จงตั้งตัวเหมือนบุตรที่เกิดแต่
อกผู้นั้น จงคบผู้นั้นเถิด.
อนึ่ง ผู้ใดย่อมประพฤติโดยธรรม แม้
เมื่อประพฤติอยู่ก็ไม่ถือตัว เจ้าไปจากที่นี้แล้ว