พระไตรปิฎก

เพราะบุญย่อมเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลายใน โลกหน้า. [๑๔๔๗] ทานผู้ให้ให้ได้ยาก เพราะต้องครอบงำ- ความตระหนี่ก่อนแล้วให้ได้ การทำทานนั้น ทำยากแท้ อสัตบุรุษทั้งหลาย ย่อมไม่ทำงาน ตามที่สัตบุรุษทำแล้ว ธรรมของสัตบุรุษอันคน อื่นรู้ได้ยาก. [๑๔๔๘] เพราะเหตุนั้น การไปจากโลกนี้ของ สัตบุรุษกับอสัตบุรุษจึงต่างกัน อสัตบุรุษย่อม ไปนรก สัตบุรุษย่อมไปสวรรค์. [๑๔๔๙] บัณฑิตพวก ๑ ให้ไทยธรรมแม้มีส่วน เล็กน้อยได้ สัตว์บางพวกแม้มีไทยธรรมมากก็ ให้ไม่ได้ ทักษิณาทานที่บุคคลให้จากของเล็ก น้อย ก็นับว่าเสมอด้วยการให้จำนวนพัน. [๑๔๕๐] แม้ผู้ใดเที่ยวไปขออาหารมา ผู้นั้นชื่อว่า ประพฤติธรรม อนึ่ง บุคคลผู้เลี้ยงบุตรและ ภรรยาของตน เมื่อไทยธรรมมีน้อย ก็เฉลี่ยให้ แก่สมณะและพราหมณ์ บุคคลนั้นชื่อว่าประ-