พระไตรปิฎก

ผมถามแล้ว ขอคุณพ่อโปรดบอกความข้อนั้นแก่ผม เถิด. [๑๗๗๐] ดูก่อนพ่อนารทะ น้ำดองในโลกเขา เรียกชื่อว่าสุรา สุรานั้นทำใจให้ฮึกเหิม มีกลิ่นหอม ทำให้พูดมาก มีรสหวานแหลมปานน้ำผึ้ง พระอริยะ ทั้งหลายกล่าวสุรานั้น ว่าเป็นพิษของพรหมจรรย์. [๑๗๗๑] ดูก่อนพ่อนารทะ หญิงในโลกย่อมย่ำยี บุรุษผู้ประมาทแล้ว หญิงเหล่านั้นย่อมจูงจิตของบุรุษ ไป เหมือนลมพัดปุยนุ่นที่หล่นจากต้นไป ฉะนั้น นี่ บัณฑิตกล่าวว่าเป็นเหวของพรหมจรรย์. [๑๗๗๒] ดูก่อนพ่อนารทะ ลาภ สรรเสริญ สักการะและการบูชาในตระกูลอื่น ๆ นี่บัณฑิตกล่าว ว่าเป็นเปือกตมของพรหมจรรย์. [๑๗๗๓] ดูก่อนพ่อนารทะ พระราชาผู้เป็นใหญ่ ครอบครองแผ่นดินนี้ เจ้าอย่าเข้าไปใกล้พระราชาผู้ เป็นใหญ่ เป็นจอมมนุษย์เช่นนั้น. [๑๗๗๔] ดูก่อนพ่อนารทะ เจ้าอย่าเที่ยวไปใกล้ บาทมูลแห่งพระราชาทั้งหลาย ผู้เป็นอิสระและเป็น อธิบดีเหล่านั้น พระราชานั้น บัณฑิตกล่าวว่าเป็น อสรพิษของพรหมจรรย์. [๑๗๗๕] บุคคลผู้ต้องการอาหารในเวลาอาหาร พึงเข้าไปใกล้เรือนใด พึงรู้กุศล คือ อโคจร ๕ ที่ควร