Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 60 หน้าที่ 330

เล่ม มมร. 60 หน้า 330 ข้อ 1870 1871
แสนร้าย เราระลึกได้อยู่ถึงบุรพกิจเช่นนั้น ที่ละมั่ง ตัวนี้กระทำแก่เรา รู้คุณอยู่จะพึงฆ่าอย่างไรได้เล่า. [๑๘๗๐] ขอพระองค์ผู้ทรงโปรดปรานมิตรยิ่งนัก จงทรงพระชนม์ชีพอยู่ยืนนานเถิด พระองค์จงทรง ปกครองราชสมบัติในคุณธรรมเถิด จงทรงมีหมู่นารี บำรุงบำเรอ จงทรงบันเทิงพระหฤทัยในแว่นแคว้น เหมือนท้าววาสวะบันเทิงอยู่ในไตรทิพย์ ฉะนั้น. [๑๘๗๑] ขอพระองค์อย่าทรงพระพิโรธ จงมี พระหฤทัยผ่องใสอยู่เป็นนิตย์ ทรงกระทำสมณ- พราหมณ์ ผู้ตั้งอยู่ในธรรมทั้งปวงให้เป็นแขกควร ต้อนรับ ครั้นทรงบำเพ็ญทานและเสวยบ้าง ตาม อานุภาพแล้ว ชาวโลกไม่ติเตียนพระองค์ได้ จงเสด็จ เข้าถึงสัคคสถานเถิด. จบสรภชาดกที่ ๑๐ จบเตรสนิบาต
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka