พระไตรปิฎก

รัฐสีมาของมหาบพิตรเลย. ทูตทั้งหลายจงไปยังทิศทั้ง ๔ นิมนต์สมณพราหมณ์ทั้งหลายมา มหาบพิตร จง ทรงทะนุบำรุงสมณพราหมณ์ทั้งหลาย ด้วยข้าว น้ำ ผ้า เสนาสนะ และคิลานปัจจัย มหาบพิตรจงเป็นผู้ มีกมลจิตอันผ่องใส ทรงอังคาสสมณพราหมณ์ ให้ อิ่มหนำสำราญ ด้วยข้าวน้ำ ได้บริจาคทานตามสติ กำลัง และทรงเสวยแล้ว เป็นผู้อันเทวดาและมนุษย์ ทั้งหลาย ไม่ติเตียน จงเสด็จเข้าถึงสวรรคสถานเถิด. ดูก่อนมหาบพิตร ก็ถ้าความเมาจะพึงครอบงำ ซึ่งมหา- บพิตร ผู้อันหมู่นารีทั้งหลายแวดล้อมอยู่ มหาบพิตร จงทรงมนสิการคาถานี้ไว้ แล้วพึงตรัสคาถานี้ในท่าม กลางบริษัทว่า เมื่อชาติก่อนเราเป็นคนนอนอยู่กลาง แจ้ง อันมารดาจัณฑาล เมื่อจะไปป่า ให้ดื่มน้ำนม มาแล้ว นอนคลุกคลีอยู่กับสุนัขทั้งหลายจนเติบโต มาบัดนี้ คนนั้นใคร ๆ เขาเรียกกันว่า " พระราชา." จบ จิตตสัมภูตชาดกที่ ๒