Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 61 หน้าที่ 58

เล่ม มมร. 61 หน้า 58 ข้อ 2071 2072 2073 2074
เป็นคนลามกยิ่งกว่าผู้ที่ลามก ทั้งจะต้องเข้าถึงสถานที่ ลงอาญาของพญายม ความจริงผู้ขอได้ขอสิ่งใดไว้ ผู้ให้ก็ควรจะให้สิ่งนั้นแหละ ผู้ขอยังไม่ได้ขอสิ่งใดไว้ ผู้ให้ก็อย่าพึงให้สิ่งนั้น พราหมณ์ได้ขอสิ่งใดไว้กะเรา เราก็จะให้สิ่งนั้นนั่นแหละ. [๒๐๗๑] ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมประชา พระ- องค์ทรงปรารถนา พระชนมายุ วรรณะ สุขะ และพละ อะไรหรือ จึงทรงพระราชทานพระเนตร พระองค์ ทรงเป็นพระราชาแห่งชาวสีพี ไม่มีใครประเสริฐยิ่ง ไปกว่า ทรงพระราชทานพระเนตร เพราะเหตุปรโลก หรืออย่างไร ?. [๒๐๗๒] เราให้ดวงตาเป็นทานนั้น เพราะยศก็ หาไม่ เราจะได้ปรารถนาบุตร ทรัพย์หรือแว่นแคว้น เพราะผลแห่งการให้ดวงตานี้ก็หาไม่ อีกประการหนึ่ง ธรรมของสัตบุรุษทั้งหลาย ท่านได้เคยประพฤติกันมา แล้วแต่โบราณ เพราะเหตุนี้แหละ ใจของเราจึงยินดี ในทาน. [๒๐๗๓] ดวงตาทั้งสองข้างจะได้เป็นที่เกลียดชัง ของเราก็หาไม่ ตนของตนเองก็หาได้เป็นที่เกลียดชัง ของเราไม่ พระสัพพัญญุตญาณเป็นที่รักของเรา เพราะฉะนั้น เราจึงได้ให้ดวงตา [๒๐๗๔] ดูก่อนสีวิกะ ท่านเป็นมิตรสหายของ เรา ท่านเป็นคนศึกษามาดีแล้ว จงกระทำตามคำของ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka