Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 4 หน้าที่ 970

เล่ม มมร. 4 หน้า 970 ข้อ 881
อธิกรณสมถวรรณนา วินิจฉัย ในอธิกรณสมถะทั้งหลาย พึงทราบดังนี้:- คำว่า สตฺต (๗) เป็นเครื่องกำหนดนับธรรมเหล่านั้น . ธรรม ๗ นั้น ชื่อว่า อธิกรณสมถะ เพราะอรรถว่า ยังอธิกรณ์ ๕ อย่างให้สงบ คือ ให้ ระงับไป. ความพิสดารแห่งอธิกรณสมถะเหล่านั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ แล้วในขันธกะ และในปริวาร. พวกเราจักพรรณนาอรรถแห่งคำพิสดารนั้น ในขันธกะและปริวารนั่นแล. คำที่เหลือในสิกขาบททั้งปวง ตื้นทั้งนั้น ฉะนี้แล. ภิกขุวิภังควรรณนาในอรรถกถาพระวินัย ชื่อสมันตปาสาทิกา จบ คาถาแผ่เมตตาของท่านผู้รจนา วรรณนานี้จบลงแล้ว โดยหาอันตราย มิได้ ฉันใด ขอสัตว์ทั้งหลายจงถึงสันติ โดยปราศจากอันตรายฉันนั้น แล.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka