Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 61 หน้าที่ 163

เล่ม มมร. 61 หน้า 163 ข้อ 2167 2168
พระราชโอรส ทรงพระกันแสงอยู่ ทรงประคอง อัญชลี ยกพระหัตถ์ทั้งสิบนิ้วขึ้นอ้อนวอนว่า ตัวเรา อยากจะขอเข้าเฝ้าพระราชบิดา ผู้เป็นจอมประชา ราษฎร์ ขอท่านทั้งหลาย จงนำเราผู้ยังมีชีวิตไปเฝ้า พระราชบิดาเถิด. ทูตทั้งหลายได้ฟังพระดำรัสของพระราชกุมาร แล้ว ได้พาพระราชโอรสเข้าเฝ้าพระราชา ฝ่ายพระ- ราชโอรส ครั้นเห็นพระราชบิดา จึงกราบทูลไปแต่ ไกลว่า ข้าแต่พระราชบิดา ผู้เป็นจอมประชาราษฎร์ พวกนายประตู ตำรวจดาบ และเพชฌฆาตทั้งหลาย พากันมาเพื่อจะฆ่าข้าพระพุทธเจ้าเสีย ข้าพระพุทธเจ้า ขอกราบทูลถาม ขอได้ทรงพระกรุณาโปรดบอกเนื้อ- ความนั้นแก่ข้าพระพุทธเจ้า วันนี้ข้าพระพุทธเจ้ามี- ความผิดในเรื่องนี้เป็นประการใดหรือ พระเจ้าข้า. [๒๑๖๗] ทิพพจักษุดาบสผู้ไม่ประมาท ทำกิจรด- น้ำบำเรอไฟ ทั้งเวลาเย็นเวลาเช้าทุกเมื่อ เหตุไรเจ้า จึงเรียก ทิพพจักษุดาบสผู้สำรวมอินทรีย์ เป็นพรหม- จารีเช่นนั้นว่า พราหมณ์คฤหบดี. [๒๑๖๘] (พระกุมารทูลว่า) ขอเดชะ กุลุปก- ดาบสผู้นี้มีของเก็บไว้หลายอย่าง คือผลสมอพิเภก เผือกมัน และผลไม้ทั้งหลาย กุลุปกดาบสผู้นี้เป็นผู้
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka