พระไตรปิฎก

กำจัดพิษพระยานาคได้ แต่แพทย์เหล่านั้นต้องทำกาล กิริยานอนตาย เพราะเหตุนั้น ข้าพระพุทธเจ้าจึงคิดว่า จะบวชประพฤติธรรม. [๒๒๘๒] วิชาธรทั้งหลาย เมื่อร่ายอาคมชื่อ โฆรมนต์ ย่อมหายตัวไปได้ด้วยโอสถทั้งหลาย แต่จะ หายตัวไม่ให้มัจจุราชเห็นไม่ได้เลย เพราะเหตุนั้น ข้า พระพุทธเจ้า จึงคิดว่า จะบวชประพฤติธรรม. [๒๒๘๓] ธรรมแลย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม ธรรมที่บุคคลประพฤติดีแล้วย่อมนำสุขมาให้ นี้เป็น อานิสงส์ ในธรรมที่ประพฤติดีแล้ว ผู้มีปกติประพฤติ ธรรม ย่อมไม่ไปสู่ทุคติ. [๒๒๘๔] สภาพทั้งสองคือ ธรรม และอธรรม มีวิบากไม่เสมอกัน อธรรมย่อมนำไปสู่นรก ธรรม ย่อมยังสัตว์ให้ถึงสุคติ. จบอโยฆรชาดกที่ ๑๔ จบวีสตินิบาตชาดก