Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 61 หน้าที่ 341

เล่ม มมร. 61 หน้า 341 ข้อ 2299 2300 2301 2302 2303
กวางที่พระองค์ตรัสถึงนั้น เป็นอาหารของข้าพระองค์ ข้าพระองค์กินพระองค์แล้ว อยากจะกินเนื้อกวาง ก็ จักกินได้ในภายหลัง เวลานี้มิใช่เวลาขอร้อง. [๒๒๙๙] ถ้าความรอดพ้นของเราไม่มีด้วยการ แลกเปลี่ยน ขอให้เราได้กลับไปยังพระนครเสียก่อน เราผัดพราหมณ์ไว้ว่า จะให้ทรัพย์ เราจักรักษาคำสัตย์ ย้อนกลับมาหาท่านอีก. [๒๓๐๐] ดูก่อนราชา พระองค์ใกล้จะสวรรคต อยู่แล้ว ยังทรงเดือดร้อนถึงกรรมอะไรอยู่ ขอจงตรัส บอกกรรมนั้นแก่ข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะอนุญาต ให้กลับก่อนได้. [๒๓๐๑] ความหวังในทรัพย์ เราได้ทำไว้แก่ พราหมณ์ ความผัดเพี้ยนเป็นข้อผูกมัดตัว ยังพ้นไป ไม่ได้ เพราะเราผัดไว้ว่า จะให้ทรัพย์แก่พราหมณ์ เราจักรักษาคำสัตย์ กลับมาหาท่านอีก. [๒๓๐๒] ความหวังในทรัพย์ พระองค์ได้ทำไว้ แก่พราหมณ์ ความผัดเพี้ยนเป็นข้อผูกมัดตัว ยังพ้น ไปไม่ได้ เพราะได้ผัดเพี้ยนไว้แก่พราหมณ์ว่า จะ พระราชทานทรัพย์ พระองค์จงรักษาคำสัตย์ไว้เสด็จ กลับมาเถิด. [๒๓๐๓] พระเจ้าชัยทิส ทรงพ้นเงื้อมมือยักษ์ แล้ว รีบเสด็จกลับไปยังพระราชมณเฑียรของพระองค์
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka