พระไตรปิฎก

[๒๓๑๕] เรารู้ว่าท่านเป็นคนหยาบช้า กินมนุษย์ แต่หารู้ว่าท่านอยู่ในป่านี้ไม่ เราคือโอรสของพระเจ้า ชัยทิส วันนี้ท่านจงกินเราแทนพระชนก เพื่อปลด เปลื้องให้พระองค์พ้นไป. [๒๓๑๖] เรารู้ว่าท่านเป็นโอรสของพระเจ้าชัยทิส ดูพระพักตร์และผิวพรรณ ของท่านทั้งสองคล้ายคลึง กัน การที่บุคคลยอมตายแทน เพื่อปลดเปลื้องบิดา ให้พ้นไปนี้ เป็นกรรมที่ทำได้ยากทีเดียว แต่ท่านก็ ทำได้. [๒๓๑๗] มิใช่ของที่ทำได้ยากเลยในเรื่องนี้ เรา ไม่เห็นสำคัญอะไร ผู้ใดยอมตายแทน เพื่อเปลื้องบิดา หรือเพราะเหตุแห่งมารดา ผู้นั้นไปสู่ปรโลกแล้ว ย่อม เป็นผู้เพรียบพร้อมด้วยสุข และอารมณ์อันงามเลิศ. [๒๓๑๘] เราระลึกไม่ได้เลยว่า เราจะกระทำ ความชั่วเพื่อตัวเอง ทั้งในที่แจ้งและที่ลับ เพราะเรา เป็นผู้มีชาติและมรณะ อันกำหนดไว้แล้วว่า ในโลกนี้ ของเราฉันใด โลกหน้าก็ฉันนั้นเหมือนกัน. เชิญท่านกินเนื้อเราในวันนี้ เสียบัดนี้เถิด เชิญ ท่านทำกิจเถิด สรีระนี้เราสละแล้ว เราจะทำเป็น พลัดตกมาจากยอดไม้ ท่านชอบใจเนื้อส่วนใด ๆ ก็ เชิญท่านกินเนื้อส่วนนั้น ๆ ของเราเถิด.