พระไตรปิฎก

ข้าแต่พระราชบิดา ถ้าหากพระโอรสราชเจ้า ทรงยกย่องหม่อมฉัน ดังที่หม่อมฉัน เคยเที่ยวแสวงหา ผลาผลในป่า มาเลี้ยงดูพระราชสวามีในกาลก่อนอีก และจะไม่ทรงดูหมิ่นหม่อมฉันไซร้ จะประเสริฐกว่า ราชสมบัติในพระนครพาราณสีนี้. หญิงใดอยู่ในเรือน อันมีข้าวน้ำไพบูลย์ ตกแต่ง ไว้เรียบร้อย มีเครื่องอาภรณ์อันวิจิตรประดับประดา แม้จะเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยคุณสมบัติทุกอย่าง แต่ไม่เป็น ที่รักของสามี คอยแต่ประหัตประหาร ความตายของ หญิงนั้นประเสริฐกว่า การอยู่ครองเรือน. ถ้าแม้หญิงใด เป็นหญิงเข็ญใจไร้เครื่องประดับ มีเสื่อรำแพนเป็นที่นอน แต่เป็นที่รักของสามี หญิงนั้น ประเสริฐเสียกว่า หญิงผู้เพรียบพร้อมด้วยคุณสมบัติ ทุกอย่าง แต่ไม่เป็นที่รักของสามี. [๒๔๑๗] ภรรยาผู้เกื้อกูลต่อสามี เป็นหญิงหา ได้แสนยาก สามีผู้เกื้อกูลต่อภรรยา ก็หาได้แสนยาก ดูก่อนเจ้าผู้จอมชน มเหสีของเจ้า เป็นผู้เกื้อกูลเจ้าด้วย มีศีลด้วย เพราะฉะนั้น เจ้าจงประพฤติธรรม ต่อนาง สัมพุลา. [๒๔๑๘] ดูก่อนน้องนางสัมพุลาผู้เจริญ ถ้าเจ้า ได้โภคสมบัติอันไพบูลย์แล้ว แต่ถูกความหึงหวง ครอบงำ จนจะถึงซึ่งมรณะไซร้ พี่และนางราชกัญญา เหล่านี้ทั้งหมดจะทำตามถ้อยคำของเจ้า. จบสัมพุลาชาดกที่ ๙