พระไตรปิฎก

แม่โคเปรียว ดุร้าย เมื่อก่อนพวกเรามิได้รีดนม มัน มาวันนี้ เราถูกพวกราชบุรุษ ผู้ต้องการน้ำนม รีดนาทาเล้น จึงต้องรีดนมมันอยู่เดี๋ยวนี้. [๒๔๓๒] ขอให้พระเจ้าปัญจาลราช จงพลัด พรากจากราชโอรส วิ่งคร่ำครวญ เหมือนแม่โคกำพร้า พลัดพรากจากลูก วิ่งคร่ำครวญอยู่ ฉะนั้น. [๒๔๓๓] ในการที่แม่โคนม ของคนเลี้ยงโค เที่ยววิ่งไปมา หรือร่ำร้องอยู่นี้ เป็นความผิดอะไร ของพระเจ้าพรหมทัตเล่า. [๒๔๓๔] ดูก่อนมหาพราหนณ์ ความผิดของ พระเจ้าพรหมทัตมีแน่ เพราะชาวชนบท พระเจ้า พรหมทัต มิได้พิทักษ์รักษา ถูกเจ้าหน้าที่กดขี่ ด้วย ภาษีอันไม่ชอบธรรม. กลางคืนก็ถูกโจรปล้น กลางวันก็ถูกเจ้าหน้าที่ กดขี่ ด้วยภาษีอันไม่ชอบธรรม ในแคว้นของพระรา- ชาโกง มีคนอาธรรม์มากมาย ลูกโคของพวกเรายัง ดื่มนมอยู่ ก็ต้องถูกฆ่าตาย เพราะต้องการฝักดาบ อย่างไรล่ะ. [๒๔๓๕] ขอให้พระเจ้าปัญจาลราซ พร้อมด้วย พระราชโอรส จงถูกประหารในสนามรบ ให้ฝูงการุม จิกกิน เหมือนเราผู้เกิดในป่า ถูกฝูงกาชาวบ้านจิก ในวันนี้ ฉะนั้น.