พระไตรปิฎก

จัตตาฬีสนิบาตชาดก ๑. เตสกุณชาดก ว่าด้วยนกตอบปัญหาพระราชา [๒๔๓๘] (พระราชาตรัสว่า) เราขอถามเจ้าเวส- สันดร นกเอ๋ย ขอความเจริญจงมีแก่เจ้า กิจอะไรที่ บุคคลผู้ประสงค์เสวยราชสมบัติกระทำแล้ว เป็นกิจ ประเสริฐ. [๒๔๓๙] (นกเวสสันดรทูลว่า) นานนักหนอ พระเจ้ากังสราช พระราชบิดาของเรา ผู้ทรงสงเคราะห์ ชาวเมืองพาราณสี เป็นผู้ประมาท ได้ตรัสถามเราผู้ บุตร ซึ่งหาความประมาทมิได้. [๒๔๔๐] ข้าแต่บรมกษัตริย์ ธรรมดาพระราชา ควรห้ามมุสาวาท ความโกรธ และความร่าเริงก่อนที เดียว แต่นั้น พึงตรัสสั่งให้กระทำกิจทั้งหลาย คำที่ข้า พระพุทธเจ้ากล่าวมานั้น นักปราชญ์ทั้งหลายกล่าวว่า เป็นกิจของพระราชา. ข้าแต่พระบิดา เมื่อก่อนพระองค์ทรงรักใคร่ และเกลียดชังแล้ว พึงทรงทำกรรมใด กรรมนั้นที่ พระองค์ทรงทำแล้ว พึงยังพระองค์ให้เดือดร้อนโดย