พระไตรปิฎก

[๕๖] ถ้าพระคุณเจ้าไม่รับทราบอัญชลี ของ สัตว์ผู้เป็นบริวารมาอ้อนวอนอยู่อย่างนี้ ไม่กระทำตาม คำขอร้องของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าวิงวอนพระคุณเจ้าถึง เพียงนี้ ขอพระคุณเจ้าโปรดกลับมาเยี่ยมอีก. [๕๗] ดูก่อนมหาบพิตรผู้ผดุงรัฐ อันตรายจักไม่ มี แม้ไฉนเราทั้งหลายพึงเห็นการล่วงไปแห่งวันและ คืนของมหาบพิตรและของอาตมภาพ. [๕๘] ถ้าถ้อยคำของท่านเป็นไปตามคติที่ดีและ ตามสภาพ สัตว์กระทำกรรมที่ไม่ควรทำบ้าง ที่ควร ทำบ้าง เพราะความไม่ใคร่ในกรรมที่สัตว์กระทำ สัตว์อะไรในโลกนี้จะเปื้อนด้วยบาปเล่าถ้าเนื้อความ แห่งภาษิตของท่านนั้นเป็นอรรถเป็นธรรมและเป็น ถ้อยคำงาม ไม่ชั่วช้า ถ้าถ้อยคำของท่านเป็นความจริง ลิงก็เป็นอันเราฆ่าดีแล้ว ถ้าท่านรู้ความผิดแห่งวาทะ ของตน ก็จะไม่พึงติเตียนเราเลย เพราะว่าวาทะของ ท่านเป็นเช่นนั้น. [๕๙] ถ้าว่าพระเป็นเจ้าสร้างชีวิต สร้างฤทธิ์ สร้างความพินาศ สร้างกรรมดีและกรรมชั่ว ให้แก่ โลกทั้งหมดไซร้ บุรุษผู้กระทำตามคำสั่งของพระเป็น เจ้า ก็ย่อมทำบาปได้ พระเป็นเจ้าย่อมเปื้อนด้วยบาป นั้นเอง ถ้าเนื้อควานแห่งภาษิตของท่านเป็นอรรถเป็น ธรรม...เพราะว่าวาทะของท่านเป็นเช่นนั้น.