Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 62 หน้าที่ 277

เล่ม มมร. 62 หน้า 277 ข้อ 149 150 151 152
[๑๔๙] กษัตริย์ที่กำลังเสด็จมานั้น คือ พระเจ้า มโนชราชาธิราชเป็นเพียงดังพระอินทร์ผู้เป็นใหญ่กว่า เทวดาชั้นดาวดึงส์ เข้าถึงความเป็นบริษัทของนันท- ดาบส กำลังมาสู่อาศรมอันเป็นที่ประพฤติพรหมจรรย์ เสนาหมู่ใหญ่นี้นับไม่ถ้วน ไม่มีที่สุด ดุจคลื่นใน มหาสมุทร กำลังตามหลังพระเจ้ามโนชะนั้นมา. [๑๕๐] พระราชาทุกพระองค์ ทรงลูบไล้ด้วย จันทน์หอม ทรงผ้ากาสิกพัสตร์อย่างดี ทุกพระองค์ ทรงประคองอัญชลีเข้าไปยังสำนักของฤๅษีทั้งหลาย. [๑๕๑] พระคุณเจ้าผู้เจริญไม่มีโรคพาธดอกหรือ พระคุณเจ้าสุขสำราญดีอยู่หรือ พระคุณเจ้าพอยังอัต- ภาพให้เป็นไปได้สะดวกด้วยการแสวงหามูลผลาหาร แลหรือ เหง้ามันและผลไม้มีมากแลหรือ เหลือบ ยุง และสัตว์เลื้อยคลานมีน้อยแลหรือ ในป่าอันเกลื่อน- กล่นไปด้วยพาฬมฤค ไม่มีมาเบียดเบียนบ้างหรือ. [๑๕๒] ดูก่อนมหาบพิตร อาตมภาพทั้งหลาย ไม่มีโรคาพาธ มีความสุขสำราญดี เยียวยาอัตภาพ ได้สะดวกด้วยการแสวงหามูลผลาหาร ทั้งมูลมันผลไม้ ก็มีมาก เหลือบ ยุงและสัตว์เลื้อยคลานมีน้อย ในป่า อันเกลื่อนกล่นไปด้วยพาฬมฤคไม่มีมาเบียดเบียนอาต- มภาพ เมื่ออาตมภาพได้อยู่ในอาศรมนี้หลายปี มาแล้ว อาตมภาพไม่รู้สึกอาพาธอันไม่เป็นที่รื่นรมย์แห่งใจ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka