Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 62 หน้าที่ 385

เล่ม มมร. 62 หน้า 385 ข้อ 228 229 230 231 232
[๒๒๘] พญาหงส์ธตรฐเข้าไปเกาะตั่ง อันล้วน แล้วไปด้วยทองคำมี ๘ เท้า น่ารื่นรมย์ใจ เกลี้ยงเกลา ลาดด้วยผ้าแคว้นกาสี สุมุขหงส์เข้าไปเกาะเก้าอี้อัน ล้วนแล้วไปด้วยทองคำ หุ้มด้วยหนังเสือโคร่ง ใน ลำดับแห่งพญาหงส์ธตรฐ ชนชาวกาสีเป็นอันมาก ต่างถือเอาโภชนะอันเลิศที่เขาส่งไปถวายพระราชา นำ เข้าไปให้แก่พญาหงส์ทั้งสองนั้น ด้วยภาชนะทองคำ. [๒๒๙] พญาหงส์ธตรฐผู้ฉลาด เห็นโภชนะอัน เลิศที่เขานำมาให้ อันพระเจ้ากาสีประทานส่งไป จึง ได้ถามธรรมเนียม เครื่องปฏิสันถารในกาลเป็นลำดับ นั้นว่า พระองค์ไม่มีพระโรคาพาธแลหรือ ทรงสำราญ ดีอยู่หรือ ทรงปกครองรัฐมณฑลอันสมบูรณ์นี้โดย ธรรมหรือ. [๒๓๐] ดูก่อนพญาหงส์ เราไม่มีโรคาพาธ อนึ่ง เรามีความสำราญดีและเราก็ปกครองรัฐมณฑล อันสมบูรณ์นี้โดยธรรม. [๒๓๑] โทษอะไร ๆ ไม่มีในหมู่อำมาตย์ของ พระองค์แลหรือ และอำมาตย์เหล่านั้น ไม่อาลัยชีวิต ในประโยชน์ของพระองค์แลหรือ. [๒๓๒] โทษอะไรๆไม่มีในหมู่อำมาตย์ของเรา และอำมาตย์เหล่านั้น ไม่อาลัยชีวิตในประโยชน์ของ เรา.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka