พระไตรปิฎก

[๓๓๙] การผัดเพี้ยนอันใด อันพระองค์ทรง ดำรงอยู่ในความเป็นใหญ่ ในแว่นแคว้นของพระองค์ ทรงทำไว้กับพราหมณ์ การผัดเพี้ยนนั้นต่อพราหมณ์ ผู้ประเสริฐ พระองค์จงทรงรักษาความสัตย์เสด็จกลับ มา. [๓๔๐] การผัดเพี้ยนอันใด อันหม่อมฉันผู้ดำรง อยู่ในความเป็นใหญ่ ในแว่นแคว้นของตน ได้ทำไว้ กับพราหมณ์ การผัดเพี้ยนนั้น ต่อพราหมณ์ผู้ประเสริฐ หม่อมฉันจักรักษาความสัตย์กลับมา. [๓๔๑] ก็พระเจ้าสุตโสมนั้น ทรงพ้นจาก เงื้อมมือของเจ้าโปริสาทแล้ว ได้เสด็จไปตรัสกะ พราหมณ์นั้นว่า ดูก่อนท่านพราหมณ์ ข้าพเจ้าขอฟัง สตารหาคาถาซึ่งได้ฟังแล้ว จะพึงเป็นไปเพื่อประโยชน์ แก่ข้าพเจ้า. [๓๔๒] ข้าแต่ท่านสุตโสม การสมาคมกับสัต- บุรุษคราวเดียวเท่านั้น การสมาคมนั้นย่อมรักษาผู้นั้น ไว้ การสมาคมกับอสัตบุรุษ แม้มากครั้งก็รักษาไม่ได้ พึงอยู่ร่วมกับสัตบุรุษ พึงกระทำความสนิทสนมกับ สัตบุรุษ เพราะรู้ทั่วถึงสัทธรรมของสัตบุรุษ ย่อมมีแต่ ความเจริญ ไม่มีความเสื่อม ราชรถอันวิจิตรตระการตา ยังคร่ำคร่าได้ และแม่สรีระก็เข้าถึงชราโดยแต่ ส่วน ธรรมของสัตบุรุษ ย่อมไม่เข้าถึงความคร่ำคร่า สัตบุรุษ