Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 63 หน้าที่ 2

เล่ม มมร. 63 หน้า 2 ข้อ 397 398 399 400
[๓๙๗] พระโอรสของพระราชา เป็นใบ้ เป็น หนวกเป็นง่อยเปลี้ย เหมือนไม่มีพระมนัส พระราชา ตรัสสั่งข้าพเจ้าว่า ฝังลูกเราเสียในป่า. [๓๙๘] ดูก่อนนายสารถี ข้าพเจ้ามิได้เป็นคน หนวกนี้ได้เป็นคนใบ้ มิได้เป็นคนง่อยเปลี้ย มิได้มี อินทรีย์วิกลวิการ ถ้าท่านฝังข้าพเจ้าในป่า ท่านก็ทำสิ่ง ที่ไม่เป็นธรรม เชิญท่านดูขาและแขนของข้าพเจ้า และเชิญฟังคำภาษิตของข้าพเจ้า ถ้าท่านฝังข้าพเจ้า เสียในป่า ท่านก็ทำสิ่งที่ไม่เป็นธรรม. [๓๙๙] ท่านเป็นเทวดาหรือคนธรรพ์ หรือเป็นท้าว สักกเทวราชผู้ให้ทานในก่อน ท่านเป็นใคร หรือเป็น บุตรของใคร พวกเราจะรู้จักท่านได้อย่างไร. [๔๐๐] เรามิใช่เทวดา มิใช่คนธรรพ์ มิใช่ท้าวสัก- กะผู้ให้ทานในก่อน เราที่ท่านจะฆ่าเสียในหลุม เป็น โอรสของพระเจ้ากาสิกราช เราเป็นโอรสของพระ- ราชาผู้ที่ท่านพึงพระบารมีเลี้ยงชีพอยู่เสมอ แน่ะนาย สารถี ถ้าท่านฝังเราเสียในป่า ท่านก็ทำสิ่งที่ไม่เป็น ธรรม บุคคลนั่งหรือนอนที่ร่มเงาของต้นไม้ใด ไม่ พึงหักรานกิ่งของต้นไม้นั้น เพราะผู้ประทุษร้ายมิตร เป็นคนลามก พระราชาเป็นเหมือนต้นไม้ เราเป็น เหมือนกิ่งไม้ ตัวท่านเป็นเหมือนคนอาศัยร่มเงา ถ้า ท่านฝังเราเสียในป่า ท่านก็ทำสิ่งที่ไม่เป็นธรรม.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka