Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 63 หน้าที่ 14

เล่ม มมร. 63 หน้า 14 ข้อ 437 438
ปฐมวัย มีเกศาดำสนิท จงครองราชสมบัติเถิด ขอ พ่อจงเจริญ จักทำอะไรในป่า. [๔๓๗] คนหนุ่มควรประพฤติพรหมจรรย์ ผู้ประ- พฤติพรหมจรรย์ควรเป็นคนหนุ่ม การบรรพชาควร เป็นของคนหนุ่ม ข้อนั้นท่านผู้แสวงหาคุณธรรมทั้ง- หลายสรรเสริญแล้ว คนหนุ่มควรประพฤติพรหมจรรย์ ผู้ประพฤติพรหมจรรย์ควรเป็นคนหนุ่ม อาตมภาพจัก ประพฤติพรหมจรรย์ ไม่ต้องการราชสมบัติ อาตม- ภาพเห็นเด็กชายของท่านทั้งหลาย เรียกมารดาบิดาซึ่ง เป็นบุตรที่รัก อันได้มาโดยยาก ยังไม่ทันแก่ก็ตายเสีย แล้ว อาตมภาพเห็นเด็กหญิงของท่านทั้งหลาย ซึ่งเป็น เด็กหญิงที่สวยงามน่าชม สิ้นชีวิต เหมือนหน่อไม้ไผ่ ยังอ่อนที่ถูกถอนฉะนั้น จริงอยู่ นรชนจะเป็นชายหนุ่ม หรือหญิงสาวก็ตาม ตายทั้งนั้น ใครเล่าจะพึงวางใจ ในชีวิตว่า เรายังหนุ่มอยู่ อายุของคนเรา เป็นของ น้อยนัก เพราะวันคืนล่วงไป ๆ เหมือนอายุของฝูง- ปลาในน้ำน้อย ความเป็นหนุ่มสาวในวัยนั้นจักทำ อะไรได้ สัตวโลกถูกครองงำ และถูกห้อมล้อมอยู่ เป็นนิตย์ เมื่อสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ เป็นไปอยู่ มหาบพิตรจะอภิเษกอาตมภาพ ในราชสมบัติทำไม. [๔๓๘] สัตวโลกถูกอะไรครอบงำไว้ และถูก อะไรห้อมล้อมไว้ สิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์อะไรเป็นไป อยู่ ดีฉันถามแล้ว พ่อจงบอกข้อนั้นแก่ดีฉัน.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka