Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 63 หน้าที่ 16

เล่ม มมร. 63 หน้า 16 ข้อ 441
พระคลัง พาหนะ และกองพลทั้งหลาย ตลอดถึง พระราชนิเวศอันเป็นที่รื่นรมย์แก่พ่อ พ่อจงแวดล้อม ด้วยราชกัญญาอันงดงามเป็นปริมณฑล มีหมู่บริจาริกา นารีห้อมล้อม จงครองราชสมบัติเถิด ขอพ่อจงเจริญ จักทำอะไรในป่า. [๔๔๑] มหาบพิตรจะให้อาตมภาพ เสื่อมไป เพราะทรัพย์ทำไม บุคคลจะตายเพราะภริยาทำไม ประโยชน์อะไรด้วยความเป็นหนุ่มสาวซึ่งต้องแก่ทำไม จะต้องให้ชราครอบงำ ในโลกสันนิวาสซึ่งมีชราและ มรณะเป็นธรรมดานั้น จะเพลิดเพลินไปทำไม จะเล่น หัวไปทำไม จะยินดีไปทำไม จะมีประโยชน์อะไรด้วย การแสวงหาทรัพย์ จะมีประโยชน์อะไรด้วยบุตรและ ภริยาแก่อาตมภาพ มหาบพิตร อาตมภาพเป็นผู้พ้น แล้วจากเครื่องผูก มัจจุราชย่อมไม่ประมาทในอาตม- ภาพผู้รู้ชัดอย่างนี้ว่า บุคคลเมื่อถูกมัจจุราชครอบงำ แล้ว จะยินดีไปทำไม จะประโยชน์อะไรด้วยการ แสวงหาทรัพย์ ผลไม้ที่สุกแล้ว ย่อมเกิดภัยแต่การ หล่นเป็นนิตย์ ฉันใด สัตว์ทั้งหลายที่เกิดแล้ว ย่อม มีภัยแต่ความตายเป็นนิตย์ ฉันนั้น ชนเป็นอันมาก เห็นกัน อยู่ในเวลาเช้า บางพวกพอตกเวลาเย็นก็ไม่ เห็นกัน ชนเป็นอันมากเห็นกันอยู่ในเวลาเย็น บาง
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka