Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 63 หน้าที่ 238

เล่ม มมร. 63 หน้า 238 ข้อ 597 598 599
ประทับอยู่ในหมู่เทวดาผู้สำเร็จด้วยทิพยกามทั้งมวล ขอเชิญเสวยทิพยกามารมณ์ในหมู่เทพเจ้าชาวดาวดึงส์ เถิด. [๕๙๗] สิ่งใดที่ได้มาเพราะผู้อื่นให้ สิ่งนั้น เปรียบเหมือนยวดยาน หรือทรัพย์ที่ยืมเขามาฉะนั้น หม่อมฉันไม่ปรารถนาสิ่งซึ่งผู้อื่นให้ บุญทั้งหลายที่ หม่อมฉันทำเอง ย่อมเป็นทรัพย์ที่จะคิดตามหม่อมฉัน ไป หม่อมฉันจักกลับไปทำกุศลให้มากในหมู่มนุษย์ ด้วยการบริจาคทาน การประพฤติสม่ำเสมอ ความ สำรวม และการฝึกอินทรีย์ ซึ่งทำไว้แล้วจะได้ความ สุข ไม่เดือดร้อนในภายหลัง. [๕๙๘] มาตลีเทพสารถีผู้เจริญ เป็นผู้มีอุปการะ มากแก่หม่อมฉัน ได้แสดงสถานที่อยู่ ของผู้มีกรรม อันงาม และของผู้มีกรรมอันลามก แก่หม่อมฉัน. [๕๙๙] ผมหงอกที่งอกขึ้นบนเศียรของพ่อ เหล่า นี้เกิดแล้วก็นำความหนุ่มไปเสีย เป็นเทวทูตปรากฏแล้ว สมัยนี้จึงเป็นคราวที่พ่อจะบวช พระเจ้าวิเทหราชราชา แห่งแคว้นวิเทหะ ผู้ทรงอนุเคราะห์ชาวมิถิลา ตรัส คาถานี้แล้ว ทรงบูชายัญเป็นอันมาก ทรงเข้าถึงความ เป็นผู้สำรวมแล้ว. จบ เนมิราชชาดกที่ ๔
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka