Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 63 หน้าที่ 309

เล่ม มมร. 63 หน้า 309 ข้อ 619 620 621 622 623
ราตรี ฉันจะสำคัญตัวฉันว่า หยั่งลงแล้ว สงบแล้ว ท่านจักมาในเมื่อฉันตายแล้ว. [๖๑๙] ลำดับนั้นแล นกมาธุรสุวบัณฑิตได้บิน ไปแจ้งแก่มโหสถว่านี้เป็นคำของนกสาริกา. [๖๒๐] บุคคลบริโภคสมบัติในเรือนของผู้ใด พึงประพฤติให้เป็นประโยชน์แก่ผู้นั้นทีเดียว. [๖๒๑] ข้าแต่พระจอมประชาชน เอาเถิด ข้าพระองค์ จักไปสู่ปัญจาลบุรีที่น่ารื่นรมย์ดีก่อน เพื่อ สร้างพระราชนิเวศน์ถวายแด่พระเจ้าวิเทหราชผู้ทรง ยศ ข้าแต่จอมกษัตริย์ ครั้นข้าพระองค์สร้างพระ ราชนิเวศน์ถวายแล้ว ส่งข่าวมากราบทูลพระองค์เมื่อ ใด พระองค์พึงเสด็จไปเมื่อนั้น. [๖๒๒] ลำดับนั้น มโหสถบัณฑิตได้ไปสู่บุรีที่ น่ารื่นรมย์ดี ของพระเจ้าปัญจาลราชก่อน เพื่อสร้าง พระราชนิเวศน์ถวายพระเจ้าวิเทหราชผู้ทรงยศ มโห- สถสร้างพระราชนิเวศน์เพื่อพระเจ้าวิเทหราชผู้ทรงยศ เสร็จแล้ว ภายหลังจึงส่งทูตทูลพระเจ้าวิเทหราชว่า ข้าแต่พระมหาราชเจ้า ขอเชิญพระองค์เสด็จมาบัดนี้ พระราชนิเวศน์ที่สร้างเพื่อพระองค์สำเร็จแล้ว. [๖๒๓] ลำดับนั้น พระเจ้าวิเทหราชพร้อมด้วย จตุรงคเสนาเสด็จไปสู่นครอันมั่งคั่ง ที่มโหสถสร้างไว้ ในแคว้นกัปปิละ เพื่อทอดพระเนตรพาหนะอันหา ที่สุดมิได้.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka