พระไตรปิฎก

[๗๐๑] ข้าพระองค์พร้อมด้วยบุตรเข้าไปสู่ป่า แสวงหาเนื้อ ญาติเหล่านั้นไม่รู้ว่าข้าพระองค์ตายหรือ เป็น ข้าพระองค์ขอทูลลาพระภูริทัตผู้เรืองยศ โอรส แห่งกษัตริย์แคว้นกาสี พระองค์ทรงอนุญาตแล้ว ข้า- พระบาทก็จะได้ไปเยี่ยมญาติ. [๗๐๒] การที่ท่านได้มาอยู่ในสำนักของเรานี้ เป็นความพอใจของเราหนอ แต่ว่าถามารมณ์เช่นนี้ เป็นของหาไม่ได้ง่ายในมนุษย์ ถ้าท่านไม่ปรารถนาจะ อยู่ เราจะบูชาท่านด้วยกามารมณ์ทั้งหลาย เราอนุญาต ให้ท่านไปเยี่ยมญาติได้โดยสวัสดี. [๗๐๓] ดูกรพราหมณ์ เมื่อท่านทรงทิพยมณี นี้อยู่ ย่อมได้ปศุสัตว์และบุตรทั้งหลายตามปรารถนา ท่านจงถือเอาทิพยมณี ไปปราศจากโรคภัยเป็นสุขเถิด. [๗๐๔] ข้าแต่พระภูริทัต พระดำรัสของพระ องค์หาโทษมิได้ ข้าพระองค์ยินดียิ่งนัก ข้าพระองค์ แก่แล้วจักบวช ไม่ปรารถนากามทั้งหลาย. [๗๐๕] ถ้าหากพรหมจรรย์มีการแตกหัก กิจที่ ต้องทำด้ายโภคทรัพย์ทั้งหลายเกิดขึ้น ท่านอย่าได้มี ความหวั่นใจ ควรมาหาเรา เราจะให้ทรัพย์แก่ท่าน มาก ๆ. [๗๐๖] ข้าแต่พระภูริหัต พระดำรัสของพระ- องค์หาโทษมิได้ ข้าพระองค์ยินดียิ่งนัก ข้าพระองค์ จักกลับมาอีก ถ้าจักมีความต้องการ.