Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 5 หน้าที่ 198

เล่ม มมร. 5 หน้า 198 ข้อ 171
อุปสัมบัน ภิกษุณีสงสัย เข้าไปปฏิบัติอยู่ใกล้ ๆ ด้วยน้ำฉัน หรือ ด้วยการพัดวี ต้องอาบัติปาจิตตีย์. อุปสัมบัน ภิกษุณีสำคัญว่าอนุปสัมบัน เข้าไปปฏิบัติอยู่ใกล้ ๆ ด้วย น้ำฉัน หรือด้วยการพัดวี ต้องอาบัติปาจิตตีย์. ฉักกะทุกกฏ ปฏิบัติอยู่นอกหัตถบาส ต้องอาบัติทุกกฏ. ภิกษุฉันของเคี้ยว ภิกษุณีเข้าไปปฏิบัติ ต้องอาบัติทุกกฏ. เข้าไปปฏิบัติอนุปสัมบัน ต้องอาบัติทุกกฏ. อนุปสัมบัน ภิกขุณีสำคัญว่าอุปสัมบัน ต้องอาบัติทุกกฏ. อนุปสัมบัน ภิกษุณีสงสัย ต้องอาบัติทุกกฏ. อนุปสัมบัน ภิกษุณีสำคัญว่าอนุปสัมบัน ต้องอาบัติทุกกฏ. อนาปัตติวาร [๑๗๑] ภิกษุณีถวายเอง ๑ ให้คนอื่นถวาย ๑ สั่งอนุปสัมบันให้ ปฏิบัติ ๑ วิกลจริต ๑ อาทิกัมมิกา ๑ ไม่ต้องอาบัติแล. ลสุณวรรค สิกขาบทที่ ๖ จบ อรรถกถาลสุณวรรค สิกขาบทที่ ๖ วินิจฉัยในสิกขาบทที่ ๖ พึงทราบดังนี้:- บทว่า ภตฺตวิสฺสคฺคํ แปลว่า ภัตกิจ. สามบทว่า ปานีเยน จ วิธูปเนน จ อุปติฏฺิตฺวา ความว่า ยืนเอามือข้างหนึ่งถือขันน้ำ เอามือข้างหนึ่งถือพัด พัควีอยู่ใกล้ ๆ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka