Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 112

เล่ม มมร. 64 หน้า 112 ข้อ 774
การสร้างยึดถือไว้ด้วยความโลภ เปลื้องได้ยาก เข้า ถึงคลอง ด้วยคำของพวกพราหมณ์ ผู้แต่งกาพย์กลอน จิตของพวกคนโง่ ยังหลงใหลในทางลุ่มๆ ดอนๆ คน ไม่มีปัญญาเชื่อเอาจริงจัง ราชสีห์ เสือโคร่ง เสือ- เหลือง มีกำลังอย่างลูกผู้ชาย พราหมณ์ไม่มีกำลังเช่น นั้นเลย ความเป็นมนุษย์ของพราหมณ์เหล่านั้น พึง เห็นเหมือนของโค ชาติของพราหมณ์เหล่านั้นเท่านั้น ไม่มีใครเสมอ สิ่งอื่น ๆ เสมอกันหมด ถ้าแหละพระ ราชาทรงชำนะหมู่ศัตรูได้ โดยลำพังพระองค์เอง ประชาราษฏร์ของพระราชานั้นพึงมีสุขอยู่เสมอ มนต์ ของกษัตริย์ และไตรเพทเหล่านี้ มีความหมายเสมอ กัน ถ้าไม่วินิจฉัยความแห่งมนต์ และไตรเพทนั้นก็ ไม่รู้ เหมือนทางที่น้ำท่วม มนต์ของกษัตริย์และไตร เพทเหล่านี้ มีความหมายเสมอกัน ลาภ ไม่มีลาภ ยศ ไม่มียศ ทั้งหมดเทียวเป็นธรรมดาของวรรณะทั้ง ๔ นั้น พวกคฤหบดี ใช้คนจำนวนมากให้ทำการงานใน แผ่นดิน เพราะเหตุแห่งทรัพย์และข้าวเปลือก ฉันใด แม้พวกพราหมณ์ผู้ทรงไตรเพท ก็ฉันนั้น ย่อมใช้คน เป็นจำนวนมาก ให้ทำการงานในแผ่นดิน ในวันนี้ พราหมณ์เหล่านั้นเสมอกันกับคฤหบดี มีความขวน ขวายประกอบในกามคุณเป็นนิตย์ ใช้คนจำนวนมาก ไม่ทำการงานในแผ่นดินเหมือนกัน พราหมณ์เหล่านั้น เป็นผู้รู้รสสองอย่าง หาปัญญามิได้.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka