พระไตรปิฎก

๗. จันทกุมาร พระจันทกุมารทรงบำเพ็ญขันติบารมี [๗๗๕] พระราชาพระนามว่าเอกราช เป็นผู้มี กรรมอันหยาบช้า อยู่ในพระนครปุบผวดี ท้าวเธอ ตรัสถามขัณฑหาลปุโรหิต ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ พราหมณ์ เป็น คนหลงว่า ดูก่อนพราหมณ์ ท่านเป็นผู้ฉลาดใน ธรรมวินัย ขอจงบอกทางสวรรค์แก่เรา เหมือนอย่าง นรชนทำบุญแล้วไปจากภพนี้สู่สุคติภพ ฉะนั้นเถิด. [๗๗๖] ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐ นรชนให้ แล้วซึ่งทานอันล่วงล้ำทาน ฆ่าแล้วซึ่งบุคคลอันไม่พึง ฆ่า ชื่อว่าทำบุญแล้วย่อมไปสู่สุคติด้วยประการฉะนี้. [๗๗๗] ก็ทานอันล่วงล้ำทานนั้นคืออะไร และ คนจำพวกไหน เป็นผู้อันบุคคลไม่พึงฆ่าในโลกนี้ ขอ ท่านจงบอกข้อนั้นแก่เรา เราจักบูชายัญ จักให้ทาน. [๗๗๘] ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐ ยัญพึงบูชา ด้วยพระราชโอรส พระราชธิดา พระมเหสี ชาวนิคม โคอุสุภราช ม้าอาชาไนย อย่างละ ๔ ข้าแต่พระองค์ ผู้ประเสริฐ ยัญพึงบูชาด้วยหมวด ๔ แห่งสัตว์ทั้งปวง. [๗๗๙] ในพระราชวังมีเสียงระเบ็งเซ็งแซ่เป็น อันเดียวน่าหวาดกลัว เพราะได้ฟังคำว่า พระกุมาร พระกุมารและพระมเหสีจะต้องถูกฆ่า.