Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 169

เล่ม มมร. 64 หน้า 169 ข้อ 833
เครื่องรบในเวลาที่รบมาแล้วหรือเมื่อกำลังรบ ก็บุตร ทั้งหลายเช่นดังข้าพระองค์ทั้งหลาย ย่อมไม่ควรจะฆ่า เพื่อประโยชน์แก่การบูชายัญเลย ข้าแต่พระราชบิดา เมื่อเมืองชายแดนหรือเมื่อพวกโจรในดงกำเริบ เขา ใช้คนเช่นดังข้าพระองค์ทั้งหลาย แต่ข้าพระองค์ทั้ง หลายจะถูกฆ่าให้ตายโดยมิใช่เหตุ ในมิใช่ที่ ขอเดชะ แม่นกเหล่าไร ๆ เมื่อทำรังแล้วย่อมอยู่ ลูกทั้งหลายเป็น ที่รักของแม่นกเหล่านั้น ส่วนพระองค์ได้ตรัสสั่งให้ฆ่า ข้าพระองค์ทั้งหลาย เพราะเหตุไร ขอเดชะ อย่าได้ ทรงเชื่อกัณฑหาลปุโรหิต กัณฑหาลปุโรหิตไม่พึงฆ่า พระองค์ เพราะว่าเขาฆ่าข้าพระองค์แล้ว ก็จะพึงฆ่า แม้พระองค์ในลำดับต่อไป ข้าแต่พระมหาราวชา พระ- ราชาทั้งหลายย่อมพระราชทานบ้านอันประเสริฐ นิคม อันประเสริฐ แม้โภคะ แก่พราหมณ์นั้น อนึ่ง พวก พราหมณ์ แม้โภคะ แก่พราหมณ์นั้น อนึ่ง พวก ตระกูลยังปรารถนาจะประทุษร้ายต่อผู้ให้ข้าวน้ำเช่น นั้นอีก เพราะพวกพราหมณ์เหล่านั้นโดยมากเป็นคน อกตัญญู ขอเดชะ อย่าได้ทรงฆ่าข้าพระองค์ทั้งหลาย เสียเลย โปรดพระราชทานข้าพระองค์ทั้งหลาย ให้ เป็นทาสของกัณฑหาลปุโรหิตเถิดพระเจ้าข้า ถึงแม้ว่า ข้าพระองค์ทั้งหลายจะถูกจองจำด้วยโซ่ใหญ่ ก็จะเลี้ยง ช้างและม้าให้เขา ขอเดชะ อย่าได้ทรงฆ่าข้าพระองค์
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka