พระไตรปิฎก

นางนาคกัญญานามว่าอิรันทตี พระธิดาของพระยา- นาคราชนั้นจึงตกลงใจจะฆ่าข้าพระองค์ เพราะเหตุ แห่งนางอิรันทตีผู้มีเอวบางร่างน้อยน่ารักใคร่ แต่ ปุณณกยักษ์เป็นผู้พร้อมเพรียงกับภรรยา ส่วนข้า- พระองค์เป็นผู้อันพระยานาคทรงอนุญาตให้มา และ ปุณณกยักษ์ให้แก้วมณีมาด้วย. พระเจ้าธนัญชัยตรัสว่า [๑๐๔๓] มีต้นไม้ต้นหนึ่ง เกิดริมประตูวังของ เรา ลำต้นประกอบด้วยปัญญา กิ่งแล้วด้วยศีล ต้นไม้ นั้นตั้งอยู่ในอรรถและธรรมมีผลเต็มไปด้วยเบญจโครส ดารดาษไปด้วยช้าง ม้าและโค เมื่อมหาชนทำการบูชา ต้นไม้นั้น เล่นเพลินอยู่ด้วยการฟ้อนรำขับร้องและ ดนตรี มีบุรุษมาไล่เสนาที่ยืนแวดล้อมต้นไม้นั้นให้หนี ไปแล้วถอนต้นไม้ไป ต้นไม้นั้นกลับมาตั้งอยู่ที่ประตู วังของเราตามเดิม วิธุรบัณฑิตเช่นกับต้นไม้ใหญ่นี้ กลับมาสู่ที่อยู่ของตนแล้ว ท่านทั้งหลายจงกระทำการ เคารพนบนอบแก่ต้นไม้ คือ วิธุรบัณฑิตนี้เถิด ขอ เชิญอำมาตย์ผู้มีความปลื้มใจด้วยยศที่ได้ เพราะอาศัย เราทุก ๆ ท่านเทียว จงแสดงจิตของตนให้ปรากฏใน วันนี้ ท่านทั้งหลายจงกระทำบรรณาการให้มา จงทำ การเคารพนบนอบแก่ต้นไม้ คือ วิธุรบัณฑิตนี้ สัตว์ เหล่าใดเหล่าหนึ่งที่ถูกผูกไว้และถูกขังไว้ ซึ่งมีอยู่ใน แว่นแคว้นของเรา จงปล่อยไปให้หมด วิธุรบัณฑิตนี้ หลุดพ้นจากเครื่องผูก ฉันใด สัตว์เหล่านั้นก็หลุดพ้น