Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 5 หน้าที่ 229

เล่ม มมร. 5 หน้า 229 ข้อ 196
อรรถกถาอันธการวรรค สิกขาบทที่ ๔ วินิจฉัยในสิกขาบทที่ ๔ พึงทราบดังนี้:- ที่ใกล้หู ท่านเรียกว่า นิกกัณณิกะ. มีคำอธิบายว่า กระซิบที่ใกล้หู สองบทว่า สติ กรณีเย มีความว่า มีกิจจำเป็นเพื่อต้องการจะนำ สลากภัตเป็นต้นมา หรือเพื่อต้องการจะเก็บงำของที่วางไว้ไม่ดีในวัด. คำที่เหลือ ตื้นทั้งนั้น. สมุฏฐานเป็นต้น เป็นเช่นเดียวกันกับสิกขาบทก่อนทั้งนั้นแล. อรรถกถาอันธการวรรค สิกขาบทที่ ๔ จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka