พระไตรปิฎก

แล้วเสด็จออกจากแว่นแคว้นของพระองค์ พระเวส- สันดรพระราชทานทาสีเจ็ดร้อยและทาสเจ็ดร้อย แล้ว เสด็จออกจากแว่นแคว้นของพระองค์ พระเวสสันดร พระราชทานช้าง ม้า และนารี อันประดับประดาอย่าง สวยงาม แล้วเสด็จออกจากแว่นแคว้นของพระองค์ ในกาลนั้น ได้มีสิ่งที่น่ากลัวขนพองสยองเกล้า เมื่อ พระเวสสันดรพระราชทานมหาทานแล้ว แผ่นดินก็ หวั่นไหว ครั้งนั้นได้มีสิ่งที่น่ากลัว ขนพองสยองเกล้า พระเวสสันดรทรงประคองอัญชลีเสด็จออกจากแว่น- แคว้นของพระองค์. [๑๐๘๔] ครั้งนั้น เสียงดังกึกก้องโกลาหลน่า หวาดเสียวเป็นไปในพระนครนั้นว่า ชาวนครสีพีขับไล่ พระเวสสันดรเพราะบริจาคทาน ขอให้พระองค์ทรง บริจาคทานอีกเถิด. พระศาสดาตรัสว่า [๑๐๘๕] เมื่อพระมหาราชาผู้ผดุงสีพีรัฐให้เจริญ จะเสด็จออก วณิพกเหล่านั้นเป็นดังคนเมา คนเหน็ด เหนื่อย นั่งลงปรับทุกข์กัน. [๑๐๘๖] พระเวสสันดร กราบทูลพระเจ้าสัญชัย ผู้ประเสริฐธรรมิกราชว่า ขอเดชะ ขอพระองค์ทรง พระกรุณาโปรดเนรเทศข้าพระองค์เถิด ข้าพระองค์จะ ไปยังภูเขาวงกต ข้าแต่พระมหาราช สัตว์เหล่าใด เหล่าหนึ่งที่มีมาแล้ว ที่จะมีมา และที่มีอยู่ ยังไม่อิ่ม