พระไตรปิฎก

หงอยเหงาซบเซาอยู่ ที่รักกับที่รักประชุมพร้อมกันอยู่ ย่อมหายความทุกข์ร้อน แต่วันนี้หม่อมฉันมิได้เห็น พระกุมารทั้งสอง คือ พ่อชาลีและแม่กัณหาชินา. [๑๑๙๖] ข้าแต่พระองค์ผู้สมมติเทพ หม่อมฉัน มิได้เห็นพระลูกรักทั้งสองของเรา ผู้ใดมานำเอาพระ ลูกรักทั้งสองนั้นไป หรือว่าพระลูกรักทั้งสองนั้นตาย เสียแล้ว แม้ฝูงกาป่าก็มิได้ขานขัน พระลูกน้อยทั้ง สองของหม่อมฉันตายเสียแล้วเป็นแน่ ข้าแต่พระองค์ ผู้สมมติเทพ หม่อมฉันมิได้เห็นพระลูกรักทั้งสองของ เรา ผู้ใดมานำเอาพระลูกรักทั้งสองนั้นไป หรือว่า พระลูกรักทั้งสองนั้นตายเสียแล้ว แม่ฝูงนกก็มิได้ขาน ขัน พระลูกน้อยทั้งสองของหม่อมฉันตายเสียแล้วเป็น แน่. [๑๑๙๗] พระนางมัทรี ทรงปริเทวนาพลางเที่ยว วิ่งค้นหาตลอดซอกบรรพตและป่าชัฏ ในบริเวณเขา วงกตนั้น แล้วเสด็จกลับมายังพระอาศรมทรงกันแสง อยู่ในสำนักของพระราชสวามี ทูลคร่ำครวญว่า ข้าแต่ พระองค์ผู้สมมติเทพ หม่อมฉันมิได้เห็นพระลูกรัก ทั้งสองของเรา ผู้ใดมานำเอาพระลูกรักทั้งสองนั้นไป หรือว่าพระลูกรักทั้งสองนั้นตายเสียแล้ว แม้ฝูงกาป่า ก็มิได้ขานขัน พระลูกน้อยทั้งสองของหม่อมฉันตาย เสียแล้วเป็นแน่ ข้าแต่พระองค์ผู้สมมติเทพ หม่อมฉัน